Henri Nouwen 1932-1996


 

 

Henri Nouwen was naast wetenschapper (pastoraal-psycholoog) en schrijver, pastor, inspirator en spiritueel leider van velen. Hij wordt een 'moderne profeet' genoemd.
Hieronder volgen:

Levensfeiten van Henri Nouwen

Met toestemming van de Stichting Henri Nouwen is de onderstaande tekst overgenomen, bewerkt en aangevuld.
De onderstreepte schuine tekst zijn de titels van de boeken die Henri Nouwen geschreven heeft.

1932-1950
Henri Jozef Machiel Nouwen wordt geboren op 24 januari 1932 te Nijkerk als eerste zoon van Laurent Nouwen (1903-1997) en Maria Ramselaar (1906-1978). Hij is de oudste van vier kinderen. Het is een zware bevalling, die drie dagen en nachten duurt. Voor moeder en kind is gevochten en gebeden. Het is een wonder, dat het allemaal goed kwam. Tussen moeder en zoon zou een hechte band ontstaan. Over zijn moeder zei Henri:

"Altijd was er een glimlach en een traan, vreugde en verdriet. Altijd was dat zo geweest, vanaf het ogenblik van mijn geboorte toen haar tranen zich met een glimlach hadden vermengd"

Vader Nouwen was specialist in het belastingrecht, later advocaat en tenslotte hoogleraar in het notarieel en fiscaal recht aan de universiteit van Nijmegen

1937-1947
Het gezin Nouwen verhuist eerst naar Venlo, dan naar Bussum en in 1947 naar Scheveningen. Henri gaat naar het St. Aloysius College van de Jezuïten in Den Haag. Daar haalt hij op 12 juni 1950 zijn eindexamen gymnasium.

1951-1957
Henri was buitengewoon energiek en ondernemend, maar ook vroom en beschouwend. Vader en moeder, verenigd in één persoon. Henri schrijft:

"Ik denk niet dat ik overdrijf wanneer ik zeg, dat moeders diepe trouw en toewijding aan de eucharistie een van de factoren, zo niet de belangrijkste factor was bij mijn besluit om priester te worden".

Henri wordt priesterstudent aan het kleinseminarie te Apeldoorn van het bisdom Utrecht, waar zijn oom mgr. Toon Ramselaar rector is. Daarna gaat hij naar het grootseminarie Rijsenburg in Driebergen. Op 21 juli 1957 wordt hij in de St-Catharinakerk tot priester gewijd door Kardinaal Alfrink, aartsbisschop van Utrecht.

1957-1964
Henri gaat psychologie studeren in Nijmegen aan de Universiteit van Nijmegen, waar hij op 3 februari 1964 cum laude afstudeert. Tijdens zijn studie wordt hij legeraalmoezenier bij de landmacht. Ook vaart hij veelvuldig als aalmoezenier met de Holland Amerika Lijn tussen Rotterdam en New York.

1964-1966
Aan het Topeka State Hospital te Kansas in de verenigde Staten volgt Henri van september 1964 tot maart 1965 klinisch pastorale training en sluit dat in juni af met een examen. In maart/april 1965 neemt hij deel aan de freedom-march van Selma naar Montgomery, Alabama, onder leiding van Martin Luther King.

Pas tijdens deze training ervaart Henri de vruchtbare combinatie tussen theologie en psychologie. Daar is hij, naar hij zegt, geestelijk volwassen geworden. Daar ook begint hij te schrijven.

1968-1970
Henri doceert aan het Amsterdams Gemeenschappelijk Pastoraal Instituut en wordt daarna hoofd gedragswetenschappen aan de Katholieke Theologische Hogeschool Utrecht.

Intimacy , Bidden om te Leven

1970-1971
Opnieuw studie in Nijmegen. Hij behaalt zijn doctoraal theologie, maar tot promoveren komt het niet.

Met Open Handen

1971-1981
Henri gaat weer terug naar de Verenigde Staten, waar hij docent pastorale theologie wordt aan de Yale Divinity School in New Haven, Connecticut. In 1974 wordt hij hoogleraar. Opmerkelijk is dat hij bij zijn aanstelling bedong dat hij niet meer hoefde te promoveren. Ook verder krijgt hij alle vrijheid om zich te ontplooien. Zijn unieke kwaliteiten als denker, leraar en inspirator worden in Yale al snel ten volle onderkend.

1974/1976/1978/1979/1981
Tijdens een lang verlof in 1974 verblijft Henri 6 maanden in het Trappisten klooster Genese Abbey in Pfiffard, New York.
In 1976 is hij enige tijd medewerker aan het Ecumenical Institute te Collegeville, Minisota.
In 1978 geeft hij een halfjaar les in Rome aan het North American College. In dat zelfde jaar sterft zijn moeder.
In 1979 verblijft hij weer 6 maanden bij de trappisten in de Genese Abbey.
In 1981 verblijft Henri als family brother bij de trappisten.

Creative Ministry, The Wounded Healer, Aging, Out of Solitude, Reaching Out, The Genesee Diary, The Living Reminder, Clowning in Rome, In Memoriam, The way of the Heart, Making all things New, A Cry for Mercy, Compassion, A Letter of Consolation

1981-1982
Henri gaat naar Bolivia en Peru en woont daar een half jaar, leert er Spaans en woont in de sloppenwijken van Lima.

Gracias

1983-1985
Nu wordt Henri hoogleraar aan de prestigieuze Harvard Divinity School te Cambridge, Massachusetts in de Verenigde Staten.Hij is onorthodox in zijn manier van lesgeven, zijn colleges behoren tot de drukst bezochte en zijn werkkamer lijkt soms meer op de kantine van een gezelligheidsvereniging. Iedereen wil hem zien en spreken. Zijn levendige manieren zijn legendarisch geworden.
In 1984 verblijft hij een korte tijd in Guatamala.

Love in a fearful Land

1985-1986
Toch is Henri niet echt gelukkig als hoogleraar. Hij doceert over bidden en geloven, maar zelf vindt hij geen rust.Dan ontdekt hij de Ark beweging die, verspreid over vele landen in de wereld, gemeenschappen heeft waar geestelijk gehandicapte mensen samenleven met hun verzorgers. Hij verblijft enige tijd in de Ark Gemeenschap L'Arche in Trosly-Breuil nabij Compiegne in Frankrijk.

Lifesigns, Behold the beauty of the Lord

1986-1996

 


Henri wordt gevraagd om pastor te worden van de Arkgemeenschap Daybreak in Richmond Hill, een voorstad van Toronto in Canada. Hij gaat op het verzoek in en verlaat Harvard om pastor te worden. De gehandicapte Adam wordt hem toegewezen als zijn speciale pupil. In deze jaren schrijft hij ook veel boeken.

The Road to Daybreak, Heart speaks to Heart, In the name of Jesus , A Glimse beyond the Morror, Walk with Jesus, Life of the Beloved, The Return of the Prodigal Son, Jesus and Mary , Our Greatest Gift, With Burning Hearts, Here and Now , Can You drink the Cup, Bread for the Journey , The Inner Voice of Love

 

1996
Tien jaar werkt Henri in de Arkgemeenschap. Dan neemt hij een jaar vrij om te denken en te schrijven. Maar er gebeurt waar niemand op gerekend had. Op doorreis van Toronto naar St. Petersburg krijgt Henri in Hilversum een zware hartaanval. Hij wordt opgenomen in het ziekenhuis. In diezelfde week krijgt hij een tweede aanval waaraan hij op zaterdagmorgen 21 september 1996 overlijdt, alleen......

Op 25 september 1996 wordt een uitvaartdienst gehouden onder leiding van Kardinaal Simonis in dezelfde St- Catharinakerk in Utrecht waar Henri 39 jaar eerder tot priester was gewijd. Volgens de wens van de Arkgemeenschap Daybreak en van zijn familie is Henri, na een tweede uitvaartdienst op 28 september 1996, begraven nabij Toronto op het kerkhof van het stadje King. Een simpel houten kruis markeert de plek.

In bijna 30 jaar heeft Henri ruim 35 boeken geschreven. Ze zijn in vele talen vertaald waaronder het Chinees en het Japans. Het zijn de boeken van een moderne profeet, van iemand die laat zien dat er bevrijding mogelijk is uit beklemming en angst als we bereid zijn ook de weg naar binnen te gaan. De liefde woont diep in onszelf en niet in alles wat we najagen.

Na zijn dood werden uitgegeven: Adam: God's Beloved en Sabbatical Journey

 

 

Betekenis van Henri Nouwen

Enkele passages uit het boek 'Dwarsliggers in naam van God' van Arjan Broers (zie bij Media, boek)

De taal en de ervaring van God
Henri Nouwen was zijn hele leven hartstochtelijk op jacht naar zijn bestemming, naar de ervaring op de juiste plek te zijn. Voor hem, een intelligente, dominante en zakelijk ingestelde man bleek dat een plek te zijn waar hij eindelijk niet meer zijn eigen grond hoefde te zijn. Alleen: door zijn vertrek uit het Nederland van de ontkerkelijking bleef hij zoeken in de religieuze taal die hem vertrouwd was. De taal en de ervaring van God werd hem nooit vreemd, zelfs niet toen bleek dat hij het met zijn woorden niet redden kon...........

Leven met god
Kun je als twijfelaar -of zelfs als atheïst- leren van mensen die leven met God? Nouwen zelf gaf het op, toen hij zijn jonge vriend Fred in zijn boek Een parel in Gods ogen niet duidelijk kon maken waaruit hij leefde.

'Alles wat ik beleef, is volledig doortrokken van het besef dat God er is', schrijft hij. 'Persoonlijk heb ik een grote weerzin om van alles en nog wat te willen bewijzen. Ik houd er niet van om mensen te overreden. Zo van: daarom en daarom heb je God nodig om je leven werkelijk inhoud te geven. Ik kan alleen maar zeggen: voor mij is God Degene die mij de Geliefde noemt en ik wil je graag vertellen hoe ik mijn leven vanuit die overtuiging gestalte probeer te geven. Maar dan houdt het op'.

De zaak van de armen
Nouwen wil weten waar zijn echte roeping ligt. Hij voelt zich al jaren aangetrokken tot de theologie van de armen die in de jaren zeventig in Latijns-Amerika is opgekomen. Hij leert Spaans en trekt naar Bolivia en Peru. In dat laatste land woont hij enkele maanden in de sloppenwijken van Lima. Het valt Nouwen zwaar om te accepteren dat hij daar uiteindelijk niet thuishoort. Zijn Latijns-Amerikaanse vrienden zeggen hem wat hij zelf maar moeilijk uitspreken kan: dat zijn gaven beter tot hun recht komen in het rijke westen, waar hij de zaak van de armen kan opnemen in zijn werk.

Arkgemeenschap
Nouwen kiest niet langer voor 'up', maar voor 'down' en moet leren wat voor hem het allermoeilijkste is: de woorden los te laten. Het draait in de Arkgemeenschap niet om hem en niet om de taal, maar om kwetsbare, gebroken mensen en hun lichamen.

Boeken
De boeken van Henri Nouwen vertellen een verhaal van iemand die, in onze tijd, worstelt met angst, kleinzieligheid, grootheidswaan, depressiviteit, de erfenis van moeder en vader en het verlangen om vanuit liefde te leven.
Het is het levensverhaal van iemand die zich niet spaart, en dat is aanstekelijk. Het is ook het verhaal van iemand die in zijn zoeken tot in zijn vezels religieus is. Van iemand die de ervaring heeft dat zijn bodem niet zijn eigen verdienste, maar geschonken is. Iemand die voelt dat zijn bron niet zijn persoonlijke putje is, maar groter dan hij zich voor kan stellen.

Op reis gaan
Nouwen wil niet bewijzen. Hij wil dat zijn lezers mee zoeken. Zelf spaart hij zich niet, en wil ook niet gespaard worden. En misschien komen zijn lezers dan bij een andere taal uit dan de christelijke die hij zelf telkens opnieuw ontdekt. Hij vraagt ze immers niet of ze gelovig zijn of niet. Net als Hij -of Zij, of Het- alleen maar wil dat je op reis gaat........